Jak to jest z tym bezrobociem w Polsce?

Czym jest stopa bezrobocia?
Stopa bezrobocia jest to wielkość statystyczna obrazująca wielkość bezrobocia w danym kraju. Najczęściej definiuje się stopę bezrobocia jako stosunek liczby osób bezrobotnych do liczby ludności aktywnej zawodowo (zasobu siły roboczej danej populacji). Tak zdefiniowaną stopę bezrobocia oblicza się różnie, w zależności od przyjętej definicji osoby bezrobotnej:

  • najczęściej praktykowane (ponieważ najprostsze do wyliczenia), ale nie do końca prawidłowe, jest podawanie stopy bezrobocia rejestrowanego, do wyliczenia której przyjmuje się, że bezrobotny to osoba, która jest aktualnie zarejestrowana zgodnie z prawem danego kraju, jako poszukująca pracy,
  • natomiast Międzynarodowa Organizacja Pracy zaleca wyliczanie stopy bezrobocia zgodnie z następującą definicją: za bezrobotną uważa się osobę, która spełnia równocześnie wszystkie poniższe warunki:
    • ukończyła 15 lat;
    • aktualnie nie pracuje (nie świadczy pracy w rozumieniu definicji MOP), ani nie odbywa przyuczenia do zawodu z elementami nauki praktycznej;
    • poszukiwała aktywnie pracy w tygodniu badania lub w ciągu 6 tygodni poprzedzających badanie;
    • jest zdolna do podjęcia pracy w tygodniu badanym lub następnym i wyraża gotowość podjęcia takiej pracy.

Za początek notowania wskaźnika stopy bezrobocia w Polsce uznaje się moment zmiany gospodarki z centralnie planowanej na rynkową, czyli od stycznia roku 1990 .

Jak kształtowała się stopa bezrobocia w Polsce?
Wskaźniki w Polsce w roku 1990 startowały od poziomu 0,3% jednak nie jest to miarodajne ze względu na rozpoczęcie tworzenia bazy bezrobotnych. Z kolei najwyższy poziom bezrobocia odnotowano w lutym roku 2003, był to wynik na poziomie 20,7%. Od tego momentu można zauważyć systematyczny spadek stopy bezrobocia. W grudniu roku 2017 odnotowano najniższy poziom od czasu pierwszych wolnych wyborów w Polsce po czasach PRL-u (6,6%).

Na co wpływa stopa bezrobocia?
Stopa bezrobocia wpływa przede wszystkim na stan gospodarki i hamuje jej rozwój. Prowadzi to do wzrostu poziomu inflacji, czyli spadku wartość pieniądza. Należy więc wyjaśnić, że stopa bezrobocia łączy się nierozerwalnie ze wzrostem gospodarczym. Wzrost gospodarczy jest w pewien sposób uzależniony od poziomu bezrobocia, a z kolei poziom bezrobocia zależy także od sytuacji gospodarczej kraju i przedsiębiorców zatrudniających pracowników.

Gdy stopa bezrobocia jest na bardzo niskim poziomie odnotowujemy wzrost gospodarczy. Mianowicie wtedy Produkt Krajowy Brutto jest także na wysokim poziomie, a dzięki temu wzrasta stopa życiowa ludności, która staje się bardziej zamożna, a to także nakręca gospodarkę.

W związku z tym, że wysoka stopa bezrobocia hamuje rozwój gospodarczy, bardzo ważna jest walka z bezrobociem. Państwo powinno dążyć do jego ograniczenia poprzez:

  1. Subwencje gospodarcze – wsparcie dla przedsiębiorstw w postaci bezzwrotnych środków finansowych. Ma ono pomóc w poprawie ich sytuacji ekonomicznej, a przez to doprowadzić do zwiększenia liczby miejsc pracy,
  2. Wprowadzanie wcześniejszych emerytur i krótszych tygodni pracy, co ma na celu zmniejszanie podaży siły roboczej,
  3. Organizację robót publicznych,
  4. Wspieranie przedsiębiorczości,
  5. Organizowanie szkoleń i kursów dla bezrobotnych,
  6. Organizowanie biur zatrudnienia, informujących o tym, jakie są możliwości podjęcia zatrudnienia,
  7. Utrzymywanie niskich obciążeń podatkowych i składkowych (ubezpieczenia społeczne).

 

 

Grafiki wykonane przez: getxxlost

You may also like...

3 komentarze

  1. Inga napisał(a):

    Oj, idealnie by było, gdyby Państwo robiło to, o czym piszesz 😉

  2. Bookie Muffin napisał(a):

    Bezrobocie to trudna sprawa i dzięki Bogu na razie nie muszę się tym martwić. Ale kiedyś i na mnie przyjdzie pora…

  3. Świat Toli napisał(a):

    To teraz rozumie dlaczego w 2003 r. było mi tak trudno znaleźć pracę, bo wtedy był najwyższy wskaźnik bezrobocia.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *